lunes 14 de abril de 2008

KYOTO: UNA DE TEMPLOS

La ultima tarde en Tokyo no paro de llover ni un momento, la pasemos entre el zulo (que le supimos sacar partido, pronto nos acomodamos y nos encontramos como en casa) y restaurantes (degustando platos tipicos de Japon, mmmm...). Al dia siguiente de nuevo madrugon (eso si que me va a matar y no el alcohol), pasando de sorpresas ya que no sabiamos muy bien donde estava la estacion de donde saliamos hacia Kyoto, pero fue cosa facil. De Asakusa a Ueno y de Ueno a Tokyo station. Un pequenyo tetenpie y a esperar el tren bala. De nuevo estavamos viajando, moviendonos, nos sentiamos un poco mas vivos despues de unos dias aletargados. Una vez dentro del tren, decir que es supercomodo, unos asientos super anchos y espacioso, el unico inconveniente un tio que tenia a mi lado que no parava de fumar cigarros, jejeje! (ya parezco gepetto) La verdad es que el tren es igual que un avion pero sin alas, futurista total, pero para volar aun le falta. Iria rapido, pero nada de otro mundo, no se... en 2 horas y media nos plantamos en Kyoto. Dicen que es el centro cultural de Japon y me lo creo, porque lo unico que hay son templos y mas templos. A parte de guiris, que si en Tokyo casi no habia visto aqui esta lleno. Solo llegar nos fuimos hacia el hotel que habiamos reservado, un hotel que pintava muy bien. Llegamos, pregunto por la habitacion y me dice la tia que no hay reserva. Miro en internet y veo que me habian enviado un email notificando el `full` del hotel (cagate!). Pues nada, agarra los bartulos y de paseo por la ciudad a ver si encontramos algo. Rapido encontramos algo, algo pijo y cutre al mismo tiempo, pero es que aqui en Kyoto es un mundo muy pijo y eso conlleva un precio exhaustivo de los hoteles haciendo desaparecer los de precio medio (te hacen pagar las ganas), y los de precio bajo estan reservados hace meses. Como no teniamos muchas ganas de dar vueltas en el primero que encontramos nos quedamos, un poquito caro pero bueno... Llevavamos una perreria encima que es la ostia, nos pasamos toda la tarde en el hotel sin salir de el. Unicamente para comer y cenar! (recuperando fuerzas) Asi se paso el dia, de hotel en Tokyo a hotel en Kyoto.
El siguiente dia en Kyoto ya fue mas entretenido aunque fuimos todo el dia a remolque. El sentirnos como si estuviesemos en casa nos hace ir super tranquilos, con una calma fuera de lo normal para viajar. A las 11 de la manyana nos levantamos... imaginate! Decidimos visitar el mercado de Nishiki y la zona de Higashiyama, llena de templos por todos lados. Desayunamos en una cafeteria croasants y cafe con leche (como si estuviesemos en Barcelona) y tomemos el metro hacia el centro de la ciudad. Al poco rato estavamos en el mercado, un rollo carrer La cort lleno de paradas a banda y banda, en las que vendian verduras, pescado, sandalias,... un poquito de todo. Yo me esperava un gran mercado rollo asiatico, a todo lo ancho y lleno de paradas hasta donde abarca la vista, con diferentes zonas donde puedes ver cosas asombrosas para tus ojos. Pero no, esto era mas moderno quitandole bastante el encanto de tradicional. Estuvimos un buen rato por dicho mercado, mas que nada porque yo estava probando la camara y no acabava de afinarla (jejeje!). Foto aqui, foto alla y la penya partiendose el culo... jejeje! Antes de salir hacia los templos nos comimos un pinchito de pescado que flipas de bueno. Desde el centro nos fuimos direccion hacia el nordeste, en busca de esos templos japoneses que dicen que son tan guapos. Lleguemos y nos saturamos. Con la calma que llevavamos nosotros y alli habia de todo menos calma. Llenos de gente por todos lados, a parte que los templos tampoco no son nada de otro mundo. Puestos todos uno al lado de otro como si de una exposocion se tratase. No se si es que ya estoy saturado de templos (anteriormente he visto ya demasiados templos en Asia) o que, pero la verdad es que no me dicen gran cosa estos templos. Los veo demasiado nuevos y el acceso demasiado facil. La mayoria son templos totalmente modernos super restaurados, que casi no conservan nada de lo antiguo. Yo prefiero un templo antiguo y viejo aunque este apunto de caerse que uno totalmente nuevo y super guapo. Pasando de templos, me decanto por observar la vida de la ciudad, la vida del presente que es igual o mas impactante. Acabamos super cansados de todo el dia entre multitudes, yo creo que era estress... jeejeje! Pero antes de volver a la habitacion, nos pasamos por ponto-cho (rollo sadomasoquismo), una callejuela la cual pintavan como super tradicional con casas de madera y globos de papel iluminados pero nada de nada. Se trata de un sitio super moderno, aunque aun conserva algo del pasado, lleno de restaurantes super caros y gente de pasta... chic! (jejejeeje!) Solo fue una pasada y a la llarga, tuvimos suficiente... punto y final al dia.
El tercer dia ya fue mas disfruton, con la calma pero disfruton. Volvimos a levantarnos a las tantas, volvimos a desayunar en el mismo sitio del dia anterior y volvimos a pillar el metro, pero esta vez a diferente sitio, hacia el noroeste. Primero estuvimos por el palacio imperial, donde pudimos ver las familias niponas de picnic bajos los arboles en flor (domingueros japoneses). Super guapos los arboles en flor, rojos, rosas, blancos, todos a rebosar de flores. Estuvimos un rato paseando por alli, pero decidimos ir hacia otro lugar ya que se parecia bastante a lo del dia anterior, lo digo por lo de la multitud de gente. Tomemos rumbo este, hacia unos templos que marcava la guia, a ver si podiamos ver algo autentico. La verdad es que aunque tengamos guia no la hacemos servir para nada, practicamente lo unico para lo que la hacemos servir es para mirar el siguiente destino, que eso con un mapa nos bastaria... jejeje! (he tenido tantas biblias y tantas religiones durante mi viaje que me parece que me he vuelto ateo por unos dias...jejeje!) Paseando por la ciudad, puedes ver geishas vestidas con su indumentaria habitual desfilando
por la calle... eso es cultura! Mientras caminavamos por una calle, encontramos un templo (aqui hay por todos lados) y decidimos entrar (mas que nada para seguir probando la camara... jejeje! que necesitos muchas practicas...). Nos lo pasamos de puta madre... que guay! a parte no habia nadie, que tranquilidad. Luego proseguimos nuestro viaje, pero pronto nos volvimos a desviar de la ruta y tomemos un camino que no sabiamos hacia donde iba, pero seguro que algun templo. Fuimos caminando por dentro de un bosque super guapo, todo el suelo lleno de hojas (mas que primavera parecia otonyo), hasta llegar a la cima donde se encontrava un templo... un sitio realmente mistico. Volvi a pasarmelo bien, a disfrutar con esos templos perdidos en medio de la nada o simplemente olvidados. No templos super turisticos que los pintan como lo no va mas y al final simepre te acaban defraudando. Ademas de que te meten una clavada que te cagas... una atraccion turistica mas! Sin tener ni puta idea de donde estavamos ni de donde ibamos nos metimos por unos callejones para salir de nuevo a otro templo, igual de guapo, este era un rollo budista y eso ya me gusta mas, parecia que estuviesemos en las montanyas de Tailandia. De vuelta hacia la estacion nos pillo la lluvia (gracias a mi que me entretuve haciendo fotos a las bicicletas), pero solo nos mojemos un poquito. Luego hicimos cena de despedida en un restaurante cercano al hotel, vaya comida mas buena, que rica, con sus cervecitas y todo... jejeje! Y es que nos estamos empapando de cultura a base de comer... Ya ves! Dejamos Kyoto con una idea clara, si te gustan los templos vas a flipar y si no, tienes muchas mas cosas para alucinar... jejeje! Tres dias en Kyoto se puede decir que no dan para mucho, pero que se va a hacer... Por lo menos una idea superficial.
Hoy nos levantamos temprano porque le dijimos al tio del hotel que nos llamase (porque no tenemos hora ninguno de los dos, los mobiles sin bateria y no se pueden cargar, eso es vida!) para pillar el tren hacia Osaka. En cuarenta minutos nos plantamos en Osaka y de nuevo para el suburvio de Shin-Imamiya (ya estuve cuando llegue de Australia), pero esta vez con bestiol. Hotel de puta madre (aunque nada de lujos) y barato (eso ya me gusta mas). Porque aqui en Osaka si que hay hoteles de precio medio, calidad-precio estupenda. Y nada, os dejo que nos vamos a dar un rulo por la ciudad, aprovechando que hace un sol estupendo en el pais de la lluvia.

2 comentarios:

jaume dijo...

Hola nevots, a veure si poseu fotos ja que no pares de fer-ne amb la camera nova.
Un petonas ben gros i a rebeure

BOU TU! dijo...

Auba tiet dropo, penja fotos collons! Ens tens massa ben acostumats, i a veure si per quatre dies, farem riure, jejeje... avui he vist el puto anunci del bollicao dokio,"el que mola a sako", i m'he fotut un fart de riure pensant amb valtros fotent-se fins al kul de bollicaos per allí amb els japos.
Au deu siau i a rematar-ho kom déu mana!